چه راحت بعضی ها درباره روابط بقیه نظر می دهند و راه و چاه پیشنهاد می کنند. یعنی حس میکنی اینها یک سری فرمول دارند. بعد هر رابطهای را که جلویشان بگذاری یکی از فرمولها را درمی آورند و می گویند بفرما. این رابطه اینجوری است. تهش هم این جور می شود. برایشان همه چیز انگار حل شده است. محدودهای برای تردید ندارند.
من ترجیح می دهم به حرفشان گوش نکنم. اطمینانی به همه چیز دانیشان ندارم.آدمهای مردد برای نظر دادن درباره روابط دیگران قابل اعتمادترند. تردیدشان یعنی که من می فهمم هر رابطه با رابطهای دیگر فرق دارد. یعنی که میدانم هیچ رابطهای یک قاعده کلی ندارد. یعنی که هر رابطه را باید در بستر خودش فهمید. " نمی دونم والا" گفتنِ آدمهای مردد بسیار معقولتر از " این که معلومه باید چیکاری کنی" آدمهایِ فرمول در جیب است.
کسی بیرون از رابطه هر چقدر هم نزدیک به سوژه باشد باز نمی تواند فرمول از جیباش دربیاورد. یعنی می تواند دربیاورد ولی نباید به فرمول اش اعتماد کرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر